ادامه بده، حتی اگر هیچ‌کس حواسش به زانوهای خسته و ابرهای گرفته‌ی
آسمان تو نبود.
حتی اگر هیچ‌کس نفهمید که چقدر کم آورده‌ای و داری لابلای لبخندهات،
چه اندوه عظیمی را حمل می‌کنی.
حتی اگر خودت را تنها و آسیب‌پذیر حس کردی و دیگران فقط نگاه کردند
ادامه بده، چون این مسیر توست و در انتها این تویی که طعم رضایت و
خوشبختی را می‌چشی و دیگران فقط نگاه می‌کنند.
+ جمعه چهاردهم مرداد ۱۴۰۱ 10:13 |