روی بالشت مادربزرگم خوابیدم.

بالشتش رو بو کردم، جای گودی سرش روی بالشت رو بوسیدم.

صورتم رو گذاشتم روی بالشتش و دنبال ردی از مادربزرگم گشتم؛ ذره‌ای

بو، موی سفید جامانده‌ای، یادی.

فقدان آدم رو به کجاها که نمی‌رسونه..

+  چهارشنبه بیست و هفتم مهر ۱۴۰۱  6:15 |