سعدی یه اخلاق قشنگی توی عشق ورزیدن داره که توی خیلی از غزل

هاش تکرارش کرده.

اونم اینه که معتقده عاشق واقعی اگر شکایتی از معشوقش داره،

شکایتش رو پیش کسی به‌ جز خود معشوق نمی‌بره و توی بوق و کرنا

نمی‌کنه.

« ما را شکایتی ز تو گر هست هم به توست

کز تو به دیگران نتوان برد داوری »