‏آدمیزاد تا مغز استخوانش تنهاست...

چه کنج ساکتِ اتاق خوابِ خودش باشه، چه وسط فریادهای یه انقلابِ

خیابونی، چه تو پس و پشت پنهونی‌ترین پستوی دنیا که بعد از مرگ یه

عزیزش به اونجا پناه برده...

آدمیزاد تا مغز استخوانش تنهاست...